Na een paar weken Nova Zembla-weer in Ames en grote drukte met het herbergen van een Oegandese studente, die de grootste cultuurschok ooit en een eerste griep had doorgemaakt, waren we toe aan een vrij weekend. We besloten twee betrekkelijk nieuwe restaurants te bezoeken in Ames.
The Cafe
Er lijkt markt te ontstaan voor een 'gezellig' restaurant. The Cafe probeert een
beetje Europese stijl te imiteren. Hoewel het gebouw aan de buitenzijde nog
steeds traditioneel op een blokkendoos lijkt, is binnen het licht gedempt en
worden we verwelkomd door frivole studentes. De kaart biedt mogelijkheden die
echt Europees lijken. Enkele woorden zijn met moeite in gebroken Frans vertaald.
Zo is er een wijnkaart, die naast de Californische wijnen ook 1 buitenlandse
wijn vermeldt, een Australische. Het interieur is niet vierkant, maar zes-hoekig,
met in het midden een nagemaakte antieke kast, voor het opbergen van bestek,
plastic flessen tomatenketchup en waterkannen. De bediening is ook traag, zoals
dat hoort in Europa. De tafels zijn niet van formica, maar met een toplaagje
kurk. Echt heel anders. De prijzen zijn ook Europees. Voor een klein bordje kip
of varkensvlees met een ongedefinieerd mengsel van mais en broodkruimels wordt
17 dollar gevraagd. Dat is deftig, weinig geven en veel vragen. Heel slim
uitgevonden van die restaurateur. De dessertkaart is interessant. Er is creme
brulee. We hebben voor de zekerheid gevraagd wat de waarschijnlijke temperatuur
van de creme brulee zou worden. Na enig omrekenen van Fahrenheit in Celcius
besloten we de dienster te vragen de desserts toch maar eerst even voor ons in
de magnetron te doen. Hetzelfde als eerder ook het glas Burgundy (=Bourgogne),
want ook die flessen bewaren ze net zoals de coke in de koelkast. We zullen de
volgende keer advseren om de wijn niet in bekers maar in wijnglazen te serveren.
Hickory Park
Een grandioze ervaring. Hickory Park is een tent, waar je goed rundvlees kunt eten. Het vlees wordt gegrild op grote vuren die gestookt worden met hickory-hout. Het gebouw lijkt sprekend op een moderne melkveestal, zowel qua exterieur als interieur. De gigantische parkeerplaats stond stampvol en in de wachtruimte (zo heet dat in melkvee-termen) stonden minstens 80 mensen te wachten. Het meisje aan de balie verzekerde ons dat we binnen een kwartier geholpen zouden worden. Nou, dat werd waargemaakt. Met een enorme efficientie werden de mensen per megafoon opgeroepen zich met reserveringsnummer te begeven naar een groot indianenbeeld, vanwaar je dan door een serveerster naar je box werd begeleid. De boxen hebben dezelfde afmetingen als in een moderne melkveestal, ongeveer 1,3 bij 2 meter, goed voor 2 of 4 mensen. Het menu is duidelijk. Het meest voor de hand liggende is te kiezen voor 'beef regular'. We waren overtuigd. Binnen 3 minuten kwam het. Voor ieder een gegalvaniseerd dienblad, waarop zich het volgende voedsel bevond: twee kommetjes met mais en koolsla, een broodje en een stuk geroosterd vlees op vetvrij papier. In het vlees was vertikaal een scherp vleesmes gestoken, opdat het niet aan onze aandacht zou ontsnappen. We schatten de afmeting van het stuk vlees op 28 bij 28 cm. We vroegen nog of het wel 'regular' was, maar ons werd verzekerd dat 'full size' echt veel groter was. We hebben gesmuld. In Margreet's portie zaten drie banaandikke botten en in die van Ed vier. Kennelijk erg grote koeien geweest. We waren niet verrast, dat toen we onze servetten gebruikten om het rundvet van de lippen te vegen, de diensters al aan kwamen snellen om te vragen of we klaar waren. Na de tweede keer vragen waren we echt klaar. Dat was het teken voor de dienster om via haar mobiele telefoon aan de receptie te laten weten dat onze box weer beschikbaar was. Bij het vertrek vroegen we in de wachtruimte nog een paar statistische gegevens. Het restaurant heeft 250 diensters in dienst, allen student aan Iowa State University. Daarmee geeft het restaurant aan 10% van de studenten werkgelegenheid. Er zijn 440 zitplaatsen in het restaurant. In het weekend eten er gemiddeld 4.000 mensen per dag, wat betekent dat elke box zo'n 10 maal wordt bezet tussen 5 en 8 uur. Over efficientie gesproken. Het restaurant verwerkt, naast het varkens- en kippenvlees, gemiddeld 22.000 pond rundvlees per week. Dat is ongeveer 100 koeien per jaar.
Het was een heerlijk weekend.